Joey Dunlop: Ο θρύλος της μοτοσικλέτας
ΑΝΘΡΩΠΟΙ | Νίκος Αγγελάκης | June 28, 2007 at 21:58Η φυσική του ικανότητα και το ολοκληρωμένο ταλέντο του τον έκαναν πάντα νικητή. Όταν στο ΤΤ2000 συμπλήρωνε την 24η, 25η και 26η κατά σειρά νίκες νόμιζε κανείς ότι θα συνέχιζε για πάντα και ότι το βόρειο νησί της Ιρλανδίας ‘Isle of Man’ θα μετονομαζόταν σε ‘Isle of Yer Maun’ (σύμφωνα και με την τοπική διάλεκτο των Ιρλανδών).
Η είδηση ότι ο καλύτερος μοτοσικλετιστής του κόσμου και ο μεγαλύτερος αθλητής-ήρωας της Β. Ιρλανδίας σκοτώθηκε σε αγώνα στην Εσθονία, φάνταζε απίστευτη όσο και σοκαριστική. Γνωρίζοντας τη φύση και τους κινδύνους του αγωνίσματος, κανείς δεν πίστευε ότι η μοίρα θα χαριζόταν στον Joey. Πλήρωσε το πιο ακριβό αντίτιμο για το πολυαγαπημένο του σπορ.
Γεννημένος στην κοινότητα Antrim, της Ιρλανδίας, ο William Joseph Dunlop, αποφάσισε να τρέξει σε αγώνες από ενδιαφέρον στα κατορθώματα του γείτονα και φίλου του Mervyn Robinson. Χρειάστηκε να δουλέψει σκληρά για να εξασφαλίσει τις 50 λίρες για Triumph Tiger Club.
Έτσι, το 1969, και με τη μηχανή στη καρότσα ενός μικρού φορτηγού, ξεκίνησε για να διαγωνιστεί στον χώρο του αερολιμένα Maghaberry. Η επίμονη και η οικονομική ενίσχυση από έναν τοπικό παράγοντα, τον John Rea, ο οποίος είχε εντοπίσει το ταλέντο του Joey, τον βοήθησαν να αντιμετωπίσει και σταδιακά να κερδίζει, ήδη καταξιωμένους οδηγούς.
Γρήγορα προκρίθηκε στη κατηγόρια των 500κ.εκ. και μαζί με τον Mervyn, υποβίβασαν στην τοπική κατηγορία κορυφαίους αγωνιστές της εποχής, όπως τον Ray McCullough, συχνά μάλιστα, επιτυγχάνοντας και ρεκόρ ταχύτητας. Ο Joey, πήρε την πρώτη του νίκη το 1975 σε κατηγορία 500κ.εκ. στο Τemple 100 με Yamaha 351. Εκτός αγωνιστικού χώρου, ο Joey παντρεύτηκε τον παιδικό του έρωτα, Linda το 1971, με κουμπάρο τον φίλο του Mervyn. H «εμπειρία» του μάλιστα στους δρόμους της Ιρλανδίας του βγήκε και σε καλό αφού κατέκτησε άλλη μια πρόκληση, την διαδρομή 37 μιλιών στο Ιsle of Man.
To 1976, o Joey φόρτωσε τις μηχανές του σε μια ψαρόβαρκα και έβαλε πλώρη για την παρθενική του συμμετοχή στο ΤΤ, το μεγαλύτερο φεστιβάλ αγώνων δρόμου στον κόσμο. Το 1980, ο Joey άρχισε να αφήνει το στίγμα του και έκανε και την μεγαλύτερη νίκη ποτέ στην κλασική διαδρομή των 6 γύρων. Οι κορυφαίοι κατασκευαστές άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον και η πρώτη προσφορά συμβολαίου έγινε από την Honda και τον Barry Symmons. To 1982 κέρδισε την πρώτη από τις πέντε νίκες του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα φόρμουλας Ένα. Η μια επιτυχία διαδεχόταν την άλλη και η λίστα νικών ολοένα και μεγάλωνε. Κατέκτησε νίκες και «pole positions» σε όλο τον κόσμο όπως στο Αssen, στη Γερμανία, στην Ολλανδία, στην Πορτογαλία, στην Φινλανδία, στην Ισπανία και αλλού. Η επιτυχία του σε Ιρλανδό-Βρετανικούς αγώνες είναι αξιοσημείωτες και καταμετρούν πάνω από 160 νίκες συμπεριλαμβανομένων 24 Grand Prix στο Ulster και άλλες 200 νίκες σε άλλες κατηγορίες.
Παρόλα αυτά οι αγώνες ΤΤ στο Isle of Man έμελλε να γίνουν ‘δικοί του’. Είναι πολύ πιθανόν να μην μπορέσει κανείς να ισοφαρίσει τις νίκες του στο Νησί. Χαρακτηριστικό του Joey, είτε κέρδιζε είτε έχανε ήταν να είναι καταδεχτικός στην ήττα και μετριοπαθής στην νίκη. Συχνά θα τον έβρισκες να επισκευάζει τις μηχανές του, να ρυθμίζει κάθε εξάρτημα και να τα τροποποιεί έτσι όπως μόνο αυτός ήξερε, έτοιμα να υποστούν την καταπόνηση της διαδρομής του Βουνού. Όλοι όσοι έχουν δει τον Joey εν ώρα αγώνα ξέρουν ότι ήταν μάρτυρες ενός σπάνιου θεάματος.
Συνολικά οι 26 νίκες του Joey σε αγώνες ΤΤ συμπεριλαμβάνουν 7 Φόρμουλα 1, 4 Μεγάλης Κατηγορίας, 3 Μικρής, 5 ελαφρύς κατηγορίας και 5 Ultraweight, συνάμα με τον Αγώνα Jubilee του 1977 και τον αγώνα κλασικής 1000 διαδρομής το 1980. Στη διάρκεια του ΤΤ2000 και σε ηλικία 48 ετών, ο Joey συμπλήρωσε το τελευταίο του «χατ-τρικ» νικών, κατακτώντας την απίστευτη και πιο ανταμειφτική νίκη από όλες, στην φόρμουλα 1 του Duke. Στον τελευταίο γύρο της διαδρομής ΤΤ – 6ος γύρος του Senior Race- σημείωσε τον πιο γρήγορο γύρο στα 123.87mph, καταξιώνοντας τον τίτλο ενός από τους τέσσερις πιο γρήγορους οδηγούς της διαδρομής.
Του έχουν απονεμηθεί πλήθος βραβείων όπως ΜΒΕ το 1986 για τις υπηρεσίες του στο αγώνισμα της μοτοσικλέτας καθώς και το βραβείο ΟΒΕ το 1996 για τις παγκοσμίου ρεκόρ νίκες του στο ΤΤ αλλά και για φιλανθρωπικούς αγώνες . Το 2000 τιμήθηκε με την διάκριση Μanx Sword of State. Κάθε διάκριση, βραβείο και αναγνώριση του άξιζαν και με το παραπάνω. Παρά την λάμψη και τον θόρυβο γύρω από το όνομα του ο Joey ήξερε πόσο σημαντική ήταν η επιτυχία του.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=cUTKQBnKSbQ]
Oι μεγαλύτερες του απολαύσεις ήταν να βρίσκεται στην pub του, με pints μπίρας , και να παίζει ‘βελάκια’ απολαμβάνοντας μια ήσυχη ζωή, σε πλήρη αντίθεση με το γκλάμουρ και την «χρυσόσκονη» που κυνηγάνε πολλοί σύγχρονοι αθλητές. Για αυτόν πάνω από όλα ήταν η οικογένειά του.
Ο απλός αυτός άνθρωπος από το Ballymoney, σεμνός έως το τέλος, δε θα φανταζόταν ποτέ τον αντίκτυπο που θα είχε η ζωή και ο θάνατός του. Όσοι πενθούν τον χαμό του θα πρέπει να χαίρονται για τη ζωή του.
Πρέπει να χαίρονται και να θυμούνται την ικανότητα του και την αποφασιστικότητα του να νικάει, την ταπεινότητα και την ευγένεια του, τη ζεστασιά και την αίσθηση του χιούμορ του. Μπορεί η λάμψη του διάσημου κίτρινου κράνους του να μην αντανακλά πουθενά πια αλλά ο μύθος του Joey Dunlop θα ακτινοβολεί και θα ζει για πάντα.
Σχετικά Άρθρα:
- Village Cinema σε…4 τροχούς!
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η Chrysler λανσάρησε το ανανεωμένο Grand Cherokee και βρήκαμε την ευκαιρία να το γνωρίσιυμε και μάλιστα με … - Οι κατηγορίες των Ελλήνων Μοτοσικλετιστών!
Ακολουθεί η μεγάλη Πανελλήνια έρευνα για την κωδικοποίηση των μοτοσικλετιστών. Ο Οι απεσταλμένοι μας, συχνά μυστικά και μεταμφιεσμένοι, τη μία σαν Χαρ… - Honda “NAS” Concept Bike
Σύμφωνα με τον κ. Martin Manchester, υπεύθυνο σχεδίασης στην Honda R&D Americas «Αυτό το concept bike εισαγάγει τον μοτοσικλετισμό σε νέους σχεδι… - Alfa Romeo Giulietta: To μέλλον συναντά το παρελθόν
Ένα από τα θρυλικότερα ονόματα στην εκατονταετή ιστορία της Alfa Romeo επιστρέφει: η νέα Giulietta είναι έτοιμη να κατακτήσει την κατηγορία της και τι… - Οι γκομενοπαγίδες
«Οι μηχανές είναι γκομενοπαγίδες» έλεγαν οι φίλοι μου αλλά εγώ πάντα είχα προβλήματα με τις γυναίκες. Αυτοί επέμεναν ότι έφταιγε το καταραμένο το Gare…





















Tweet This
Digg This
Save to delicious
Stumble it






Μπράβο φίλε μου για το άρθρο σου και την τιμή σ’ αυτόν τον ήρωα. Ο άνθρωπος αυτός φόρτωνε το φορτηγάκι του “ξεκουνώντας” τους συμπολίτες του και πήγαινε μονάχος του να προσφέρει βοήθεια σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, στη Βοσνία, στη Ρουμανία, στην Αλβανία, σε δύσκολους καιρούς με μόνο στόχο να βοηθήσει. Μακριά από κάμερες και δημοσιογράφους οδηγώντας μόνος του. Και ξέρεις, ήρωας δεν έγινε επειδή ήταν μόνο κορυφαίος αθλητής. Αλλά επειδή έμεινε πάντα ο “Yer Maun”.