Alfa Romeo Alfetta 1.6L 1978: Φωτογραφία από το παρελθόν!

Αρχίζουμε τη βόλτα μας με μία Alfa Romeo Alfetta 1.6l του 1978 η οποία αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα πως μπορεί ένα οικογενειακό αυτοκίνητο να είνα ταυτοχρονα και σπορ. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο που γνωρίσαμε ανήκει στα ιστορικά πράγμα που σημαίνει ότι είναι όχι μόνο σε άψογη κατάσταση μηχανικά αλλά και διατηρείται στην εργοστασιακή του μορφή ακέραιο.Αποτελεί ουσιαστικά μια «φωτογραφία» από το παρελθόν.

Παρατηρώντας το αυτοκίνητο εξωτερικά θαυμάζεις πίσω από τη γυαλιστερή βαφή τις καθαρές γραμμές της 30χρονης σιλουέτας που σχεδίασε ο Giugaro το 1972.Το αμάξωμα μπόρει να είναι συμβατικό τριών όγκων αλλά αποπνέει δυναμισμό. Με μια πιο προσεχτική ματιά παρατηρείς το νεύρο που διατρέχει σε όλο το μηκος το πλάι του αυτοκινήτου και σου δίνει την εικόνα αθλητή με φαρδιούς ώμους.Επίσης,το μακρύ σχετικά καπό με το χαμήλωμα της γραμμής του προς τη στενή μετώπη προσδίδει αεροδυναμικό σχήμα στην όλη κατασκευή και μια αίσθηση ότι ετοιμάζεται να ορμήξει.Ακόμα και το άνοιγμα του καπό που περιβάλεται από τα φτερα,το παρπριζ και το πλαίσιο της μάσκας συμβάλει στην παραπάνω εντύπωση.

Στη συνέχεια ανοίγουμε την μπροστινή πόρτα με τα κλασικά για την εποχή τριγωνικά παράθυρα για να εισέλθουμε στο εσωτερικό.Μεσα λοιπόν αντικρύζουμε ανάλογο ύφος με το έξω.Οι γραμμές είναι απέριτες με μια μοναδική αρμονία που συνταιριάζει τα έντονα χρώματα(μπλε φόντο στον πίνακα οργάνων) με το ξύλο στο ταμπλό και το μαυρο πλαστικό(σκληρό στην αφή οπώς όλα της εποχής εκείνης) το οποίο όμως εμπλουτίζεται με τις πυκνές οριζόντιες γραμμώσεις.Επιπλέον, οι αεραγωγοί ευμεγέθεις,έχουν σχήμα θα έλεγες τεκτονικό.Αγγίζοντας την ταπετσαρία στις πόρτες με τη χαρακτηριστική δερματίνη,που χρησιμοποιούσαν οι περισσότεροι κατασκευαστές τότε, διαπιστώνεις ότι η ποιότητα κατασκευής είναι πολύ καλή κάτι που συνεχίζοντας την επεξεργασία και στο υπόλοιπο εσωτερικό επαναλαμβάνεται.

Να επισημάνουμε εδώ οτι δοκιμάζουμε την βασική έκδοση του μοντέλου(1600) χωρίς καμία πολυτέλεια ή επιπλέον εξοπλισμό. Μάλιστα,η συναρμογή φαίνεται πολύ σφιχτή και τα χρησιμοποιημένα υλικά πολύ καλής ποιότητας,και παρά τα χρόνια που βαραίνουν την κατασκευή,καθόλη τη δοκιμή δεν ακούσαμε παρά ελάχιστους τριγμούς.Η εικόνα του αυτοκινήτου απέχει παρασάγγας από εκεινη της 10ετίας 85-95 που αμαύρωσε τη φήμη της Μιλανέζικης φίρμας και μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι αυτα τα αυτοκίνητα κατασκευάζονταν στο εργοστάσιο του βορρά με το μεράκι των Αλφίστι και όχι στο νότο με της διαταγές της FIAT όπως τα μεταγενέστερα. Δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι οι χώροι ειναι παραπάνω από ικανοποιητικοί αν αναλογιστούμε ότι το μεταξόνιο είναι 2510χιλ. δηλαδή λίγο μεγαλύτερο από ενός clio.Αυτό αποδεικνύει ποσο καλη εκμετάλευση των διαθέσιμων χώρων έχει γίνει.

Βέβαια η Alfetta δεν έγινε διάσημη για το εσωτερικό της αλλά για τα μηχανικά της μέρη.Και πρώτα από όλα για την κατανομή βάρους ανάμεσα στον εμπρός και τον πίσω άξονα η οποία ήταν ακριβώς 50:50, όπως εύστοχα παρουσίαζε και η διαφήμιση της εποχής εμφανίζοντας το μισό ακριβώς αυτοκίνητο σε μια φωτογραφία.Το τέλειο ζύγισμα επιτεύχθηκε με την τοποθέτηση του κιβώτιου και του διαφορικού στον πίσω άξονα με την μετάδοση.Ετσι το αυτοκίνητο έχει το κινητήρα εμπρός τοποθετημένο κατά το διαμήκη άξονα και κιβώτιο και διαφορικό πίσω. Στο κομμάτι της ανάρτησης ακολουθήθηκε η λύση των διπλών ψαλιδιών εμπρός με τηλεσκοπικά αμορτισέρ, ράβδους στρέψης και αντιστρεπτική και του άξονα de dion πίσω με τηλεσκοπικά αμορτισέρ, ελατήρια και αντιστρεπτική ράβδο. Διαπιστώνει κανείς ότι οι επιλογές στην ανάρτηση ήταν αρκετά εξεζητημένες και ακόμα και σήμερα τις βλέπουμε σε ακριβά αυτοκίνητα άνω των 30000 ευρώ.

Τούτη όμως η σοφιστικέ αρχιτεκτονική των αναρτήσεων είναι και ένας από τους λόγους που το αυτοκίνητο στρίβει εκπληκτικά και αναγκάζει πολλά σύγχρονα ανάλογης δύναμης να ιδρώσουν για να κρατηθούν μπροστά του.Να συμπληρώσουμε στο σημείο αυτό ότι στον τομέα της οδηγικής συμπεριφοράς συμβάλουν και τα πολύ καλά φρένα που αποτελούνται από αεριζόμενούς δίσκους εμπρός διαμέτρου 261.1χιλ. με διπίστονες με αντικρυστά έμβολα δαγκάνες της Brembo και πίσω συμπαγείς δίσκους 248.9χιλ για να σταματούν το βάρος των 1210 κιλών που ζυγίζει.

Ανοίγοντας το καπό αντικρύζουμε ένα κινητήριο σύνολο 1570κ.εκ. που τοποθετήθηκε στην Alfetta πρώτη φορά το1974 και απέδιδε 109 ίππους στις 5600σ.αλ.,διότι μέχρι τότε χρησιμοποιούνταν ο 1.8(1779cc) μια τροποποιημένη ουσιαστικά έκδοση του κλασικού 1750cc. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ο κινητήρας αυτός σινεπικουρούμενος από το στάνταρ πεντάρι κιβώτιο δίνει πολύ καλές επιδόσεις για την κατηγορία .Το σημαντικότερο είναι ότι φαίνεται αρκετά ψυχωμένος σε όλο το φάσμα λειτουργίας με άμεση απόκριση στο πάτημα του γκαζιού,σε σημείο μαλιστά,που να καταριέσαι τα σημερινά με τις ηλεκτρικες πεταλούδες,τα οποία σου φαίνονται σαν έχεις να αντιμετωπίσεις turbo lag.

Το μοτέρ τροφοδοτούνταν από δύο διπλα καρμπιρατερ της Del΄Orto(μερικές εκδόσεις είχαν Weber ή και Solex)με σώματα 40άρια, τα οποία είναι και υπεύθυνα για το καλό τράβηγμα αλλά και το χαρακτηρηστικό ήχο του κινητήρα.Την ισχύ του κινητήριου συνόλου διαχειρίζεται το πεντάρι σασμάν μέσω ενός μονόδισκου (διδισκος στις GT V6) υδραυλικού συμπλέχτη 200χιλ.

Ας επισημανθεί ότι κιβώτιο 5 σχέσεων πολύ λίγα αυτοκίνητα εκείνης της επόχης φορούσαν και πολύ πολύ λιγοτερά σε αυτή την κατηγορία που ήταν η Alfetta 1.6.Τέλος να αναφέρουμε ότι το διαφορικό πίσω είναι ελεύθερο και μόνο κατόπιν παραγγελίας μπορούσε να τοποθετηθεί από το εργοστάσιο μπλοκέ κάτι που δεν ίσχυε για τις 2λιτρες που το είχαν στάνταρ.

Οδηγώντας ένα αυτοκίνητο 27 ετών (αντίθετα με ότι συμβαίνει με μια γυναίκα αυτής της ηλικίας)πρέπει να μάθεις κάποια πράγματα από την αρχή και να απαρνηθείς τις γνωστές ηλεκτρικές ανέσεις.Παρά το γεγονός ότι οι ακριβότερες εκδόσεις της Alfetta διέθεταν ηλεκτρικά παράθυρα,υδραυλικό τιμόνι μέχρι και θερμαινόμενο εμπρός παρπριζ η βασική στα 1600 δεν τα έχει. Αυτό όμως, με το που θα εκκινήσεις το κινητήρα και θα σφίξεις τη ζώνη, πολύ λίγο σε απασχολεί, αρκεί να μην έχεις παρκάρει κάπου στενάχωρα. Ξεκινώντας τη βόλτα σε χαλαρούς ρυθμούς αντιλαμβανόμαστε το σύστημα διεύθυνσης να έχει πολύ καλή πληροφόρηση και παρά τα ψηλοπρόφιλα ελαστικά γνωρίζουμε κάθε στιγμή τη σχέση των εμπρός τροχών με το οδόστρωμα.

Το σημαντικότερο, βέβαια, είναι η αμεσότητα των αντιδράσεων σε κάθε εντολή των χεριών και η αλλάγη κατεύθυνσης του οχήματος κατά τη βούληση του οδηγού. Έτσι, κατ΄ αναλογία πατώντας το γκάζι διαπιστώνουμε την ίδια άμεση απόκριση του κινητήρα στην επιθυμία μας για επιτάχυνση,η οποία σε συνδυασμό με το ροπάτο χαρακτήρα του μοτέρ ανεβάζει την απόλαυση της οδήγησης στα ύψη. Μερικές φορές πιάνεις τον εαυτό σου να αναλώνεται σε ξερογκαζιές για να ακούσεις και να νιώσεις το μοτέρ. Η πραγματική γιορτή, βέβαια, αρχίζει όταν αποφασίσεις να στρίψεις: το αυτοκίνητο σε πρώτη φάση γέρνει λίγο, λόγω του προφίλ των ελαστικών και στη συνέχεια κάθεται στην ανάρτηση και στρίβει απόλυτα ουδέτερα διατηρώντας πάντα σταθερό το γκάζι.

Τα περιθώρια της πρόσφυσης είναι τόσο υψηλά που αφενός αφήνει άφωνους τους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου και αφετέρου ωθεί κάποιους νεώτερους ή αδαείς, να πιέσουν το αυτοκίνητό τους για να αποδείξουν ότι το πιο καινούριο είναι απαραίτητα και καλύτερο. Όσο αφορά την τελευταία παρατήρηση η εμπειρία μας απέδειξε ότι η «γριούλα» μας δείχνει το δρόμο σε πολύ νεώτερες κατασκευές και κυρίως με ένα παθιασμένο και αντρίκιο τρόπο.

Εννοούμε, ότι ακόμα και αν ο οδηγός υπερβάλει και ξεπεράσει τα όρια της πρόσφυσης, το αυτοκίνητο από τη στιγμή που θα αρχίσει να γλιστράει, ένεκα του τέλειου ζυγίσματος του πλαισίου και της ανάρτησης, σου επιτρέπει να το κάνεις ότι θέλεις. Η μόνη προϋπόθεση είναι να γνώριζεις κάποιες βασικές αρχές της γρήγορης οδήγησης. Οι ομαλές αντιδράσεις και η προοδευτικότητα στην συμπεριφορά του αυτοκινήτου πάνω από το όριο είναι το αποτέλεσμα των παραπάνω μηχανολογικών επιλογών.

Ολοκληρώνοντας τη επαφή μας με την «ιστορική» Alfetta 1.6l του ΄78 οφείλουμε να συμπληρώσουμε ότι απολαύσαμε το τρόπο που ένα αυτοκίνητο μπορεί να έχει πολύ σπορ αίσθηση και ταυτόχρονα να είναι άνετο και ικάνο να εξυπηρετήσει της ανάγκες μιας οικογένειας.Αντιλαμβανόμαστε κατ΄επέκταση που βρήκε το γονίδιο η πολύ μεταγενέστερη 156 για να κάνει περίπου τα ίδια πράγματα χρησιμοποιώντας και την τεχνολογία του σήμερα,με μόνη ένσταση την απουσία της πίσω κίνησης που υποδειλώνει την παρέμβαση της μαμάς Fiat στο τομέα αυτό.

Σχετικά Άρθρα:

• Alfa Romeo Giulietta: To μέλλον συναντά το παρελθόν
  Ένα από τα θρυλικότερα ονόματα στην εκατονταετή ιστορία της Alfa Romeo επιστρέφει: η νέα Giulietta είναι έτοιμη να κατακτήσει την κατηγορία της και τι…



• Brigatte Rosse: Αφιέρωμα στα αυτοκίνητα που διεγείρουν το θυμικό…
  Επιχειρώντας μια συναισθηματική ενατένιση της ιδέας της αυτοκίνησης ξεκινάμε ένα σύνολο αφιερωμάτων σε αυτοκίνητα που η όψη και η οδηγησή τους διεγείρ…



• Fiat Coupe 20v Plus: Η Ferrari του φτωχού…
  Το επόμενο ιταλικό «αξιοθέατο» που γνωρίσαμε σε αυτήν την ιδιαίτερη περιπλάνηση στον αυτοκινητιστικο κόσμο είναι μία κατασκευή που κάποιοι χαρακτήρισα…



• Brigatte Rosse: Alfa Romeo GT
  Δυστυχώς,όλα τα δελεαστικά τετράτροχα που γευτήκαμε και αναφέραμε στις προηγούμενες σελίδες έχουν το κοινό γνώρισμα ότι έχει διακοπεί η παραγωγή τους…



• Brigatte Rosse: Alfa Romeo156 2.5 V6 – το κομψοτέχνημα του Da Silva!
  Το 1997 ήταν η χρονιά που η ALFA ROMEO λανσάρησε την 156,στην εμπορική πορεία της οποίας εναπόθεσε όλες τις ελπίδες της για οικονομική ανάταξη.Οι προ…