Alfa Romeo Brera 2.2:…και ποιος δεν υποτάχθηκε στην Ιταλίδα Καλλονή;

Ο Τζιουντζάρο είχε πει κάποτε, «τα αυτοκίνητα είναι όπως και οι γυναίκες πρέπει να ξέρεις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα που τα κοιτάς αν σου αρέσουν ή όχι». Την τελευταία εβδομάδα που έτρεφα την ματαιοδοξία μου οδηγώντας την Μπρέρα, δεν θυμάμαι να συνάντησα κάποιον που να χρειάστηκε περισσότερο χρόνο από αυτόν για να εκφράσει το θαυμασμό του για το καμάρι της Αλφα Ρομέο.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή που την αντίκρισα μου φάνηκε σαν γνώριμη φιγούρα από το παρελθόν. Είναι μάλλον οι απευθείας καταβολές από εκείνη την μοναδική σε σχεδίαση και σύλληψη Ζαγκάτο του 1993 που κοσμούσε στα πόστερ τους τοίχους των εφηβικών μας δωματίων.

Μπορεί να μην διαθέτει όπως η Ζαγκάτο τον απόκοσμο σχεδιασμό με το τέλειο ζύγισμα και τα αλήτικα γονίδια από την 75, αλλά όπως θα σχολίαζε και ο συχωρεμένος ο Κώστας ο Παραστατίδης «αλλοί καιροί, άλλα αυτοκίνητα». Η Μπρέρα σχεδιασμένη για την εποχή μας καταφέρνει να μαγνητίσει τα βλέμματα με πρωταρχικό δέλεαρ την φαρδιά και βραχύσωμη σιλουέτα της. Στέκεσαι απέναντι της και αντικρίζεις τα σχιστά μάτια με τα τριπλά φανάρια να εκτείνονται έως τα φαρδιά φτερά. Φαρδιά και φουσκωμένα τα φτερά θυμίζουν αιλουροειδές έτοιμο να επιτεθεί . Η Μπρέρα έχει πράγματι παρουσιαστικό αθλητικό, μυώδες επιθετικό που επιτείνεται από τη χαμηλή οροφή, η οποία καταλήγει στα ασυνήθιστα οπίσθια και δίνει την εικόνα σφήνας.

Και ποιος δεν υποτάχθηκε σε αυτό το πίσω μέρος, το οποίο ως κομμάτι γνήσιας Ιταλίδας Καλλονής διαθέτει ακαταμάχητες καμπύλες σε ένα μπουκέτο με καλογυμνασμένα άκρα. Φαρδιά παραμένει ακόμα και στην ουρά με έντονες ακμές από τα φωτιστικά σώματα και τις δύο διπλές εξατμίσεις να συμπληρώνουν την εικόνα και την ετοιμοπόλεμη διάθεση.

Εντούτοις, ξέρετε κάποιον που απέναντι σε τέτοια ομορφιά δε θα καιγόταν να ρίξει έστω μία κλεφτή ματιά, τι κρύβεται κάτω από το εφαρμοστό ένδυμα; Εγώ, όχι. Ανοίγω λοιπόν την βαριά πόρτα και περιεργαζόμαι τον πολυτελή ομολογουμένως διάκοσμο. Φινέτσα, πολυτέλεια και άφθονο ιταλικό στυλ είναι τα στοιχεία που κυριαρχούν στην καμπίνα της Μπρέρα. Αμιγώς οδηγοκεντρικό το ταμπλό που φιλοξενεί το σπόρ τριάκτινο τιμόνι με τα χειριστήρια στερεοφωνικού, αυτόματου πιλότου και Bluetooth επάνω του. Τα δύο στρογγυλά όργανα ταχύμετρο και στροφόμετρο είναι με τις βελόνες κάθετες έτοιμες να εκτιναχθούν σε κάθε πάτημα του γκαζιού.

Και η κεντρική κονσόλα με τη σειρά της διαθέτει την ίδια επένδυση με το τιμόνι από το εξαιρετικό σε ποιότητα βουρτσισμένο αλουμίνιο με τα τρία όργανα της στάθμης καυσίμου, θερμοκρασίας λαδιού και νερού να είναι στραμμένα προς τον οδηγό και να του παράσχουν κάθε χρήσιμη πληροφορία για το περιπετειώδες ταξίδι που ετοιμάζεται να ξεκινήσει. Όλα τα πλαστικά που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι άπο πολυ προσεγμένο αφρώδες μαλακό πλαστικό, ενώ για τις δερμάτινες επενδύσεις του αυτοκινήτου της δοκιμής δεν υπάρχει μεμπτό σημείο, διαθέτουν εξαιρετική ραφή και υφή δέρματος.

Καταπληκτικά και τα ηλεκτρικά θερμαινόμενα μπάγκετ καθίσματα συμπλήρωναν ιδανικά την πολεμική θέση οδήγησης. Οι διαθέσιμοι χώροι για τους εμπρός επιβάτες είναι υπεραρκετοί, αν και η χαμηλή οροφή περιορίζει κάπως το εσωτερικό ύψος. Τα πίσω καθίσματα όπως και στα περισσότερα αντίστοιχης φιλοσοφίας αυτοκίνητα έχουν διακοσμητικό ρόλο. Το μεγάλο πλεονέκτημα που εξασφάλισε η Αλφα Ρομέο σε σχέση με το παρελθόν είναι ο αέρας πολυτελείας που αποπνέει κάθε άγγιγμα στο σαλόνι της ιταλικής δημιουργίας.

Πέρα από οτιδήποτε μας έχει συνηθίσει η μιλανέζικη φίρμα με τις αμέτρητες σχεδιαστικές πρωτοτυπίες της, στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που προεξάρχει είναι το αίσθημα υψηλής και αδιαμφισβήτητης ποιότητας. Όλο το διάστημα που συμβίωναναμε με τη Μπρέρα κι ενώ αυτή έφερε στην πλάτη της δεκαπέντε χιλιάδες δημοσιογράφικα σκληρά χιλιόμετρα δεν ακούστηκε ο παραμικρός τριγμός που να αμφισβητήσει την εξαιρετική συναρμογή και την πολύ μελετημένη δουλειά των Ιταλών μηχανικών.

Αυτοί, λοιπόν, οι εμπνευσμένοι μάστορες από το Μιλάνο δανείστηκαν το πάτωμα της 159 και τροποποιώντας το εξασφάλισαν ένα μεταξόνιο ελαφρώς μικρότερο αλλά κατά πολλούς στο ιδανικό μήκος των 2525χιλ. Επομένως η ανάρτηση είναι η γνωστή ανεξάρτητη υπερυψωμένου τετράπλευρου με διπλά ψαλίδια και αντιστρεπτική ράβδο για εμπρός και ανεξάρτητη πολλαπλών συνδέσμων για πίσω.

Ενώ ο κινητήρας που καλείται να τη φέρει σε δύσκολη θέση είναι ο γνωστός τετρακύλινδρος 2.2 λίτρων, οποίος αποτελείται από δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής, οι οποίοι παίρνουν κίνηση από καδένα, έχουν τέσσερις βαλβίδες στον κύλινδρο και διπλό ηλεκτροϋδραυλικό μεταβλητό χρονισμό.

Η μέγιστη ισχύς που αποδίδει είναι 185 ιπποι (136)/ 6500 στρ/λ ,ενώ η ροπή αγγιζει τα 23,4Kgm (230)/ 4500 στρ/λ και την διαχειρίζεται ένα 6τάχυτο κιβώτιο με αρκετά κοντή κλιμάκωση (33χ.α.ω με 6η ) για τη βελτίωση των επιδόσεων. Μπορεί το μοτέρ να μην βάζει φωτιά στην άσφαλτο, αλλά κατορθώνει σιγά σιγά να μαζέψει χιλιόμετρα κι όταν συμβεί αυτό είναι που χρειάζεται την απαραίτητη συνδρομή των φρένων για να επιβραδυνθεί το αμάξωμα των χιλίων πεντακοσίων κιλών. Το δύσκολο αυτό έργο αναλαμβάνουν δισκόφρενα 305χιλ. με αιωρούμενες δαγκάνες εμπρός και 278 χιλ. πίσω με πολύ καλή αίσθηση και απόδοση.

Με τόσα σαγηνευτικά θέλγητρα πως είναι δυνατόν να αντισταθεί κανείς στον πειρασμό να γευτεί μαζί της λίγες αμαρτωλές στιγμές γεμάτες ένταση και πάθος; Οφείλω να ομολογήσω πως δεν φημίζομαι για την αυτοσυγκράτηση μου.. .Έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη βυθίζομαι στο δέρματινο μπάγκετ πάταω τον συμπλέκτη μαζί με το σταρτ μπάτον και ενεργοποιώ τον κινητήρα. Μπορεί το συγκεκριμένο μοτέρ να μην διαθέτει καθαρόαιμα ιταλικά γονίδια, άλλα ο ήχος του δεν φείδεται ιταλικού ταπεραμέντου. Μπάσες νότες λοιπόν στο ρελαντί και άγριος στριγκός ήχος στα κόκκινα. Μόλις αρχίζουν να κυλούν οι ρόδες και με λίγα ακόμη χιλιόμετρα εντυπωσιάζομαι από την ποιότητα κύλισης, πολύ καλή η ηχομόνωση, μαγικό χαλί η ανάρτηση στα στενά της πόλης με πολύ καλή απορρόφηση στις μικροανωμαλίες. Σε αυτούς τους χαλαρούς ρυθμούς αισθάνεσαι ότι η ροπή του κινητήρα από χαμηλά φτάνει και περισσεύει ενώ ταυτόχρονα εντυπωσιάζεσαι και από την ευελιξία του αυτοκινήτου για την κατηγορία στην οποία ανήκει.

Για τις σπορ κατασκευές όμως η πραγματική αρένα είναι ο ανοιχτός δρόμος και οι ορεινές διαδρομές. Στην πρώτη περίπτωση η Μπρέρα ξεδιπλώνει σε όλο το μεγαλείο τον ταξίδιαρικό χαρακτήρα της. Καταπίνει τις καμπές του Εθνικού οδικού δικτύου χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς να αγχώνει έστω και στο ελάχιστο τον χειριστή της και μιλάμε πάντοτε για ταχύτητες που σε πολλές περιπτώσεις θα προκαλούσαν το Αυτόφωρο.

Με μικρές κινήσεις των καρπών στο βολάν αλλάζει κατεύθυνση σχεδόν μόνο με τη σκέψη. Πράγματι ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά του ιταλικού κουπέ είναι το μοναδικό πάτημα του στα πολλά χιλιόμετρα. Όχι ότι και στα σφιχτά κομμάτια υστερεί σημαντικά, αλλά σε αυτά αναγκάζεται να υποταχθεί στούς περιορισμούς του βάρους και της κατανομής αυτού μεταξύ εμπρός και πίσω μέρους.

Είναι αλήθεια πως σε διαδρομές γεμάτες φουρκέτες και απανωτά εσάκια 2ας και 3ης τα χίλια πεντακόσια και πλέον κιλά του αμαξώματος αποτελούν ένα εμπόδιο που η εξαιρετική ρύθμιση της ανάρτησης δυσκολεύεται να υπερνικήσει. Αρχικά θα εμφανιστεί η υποστροφή, η οποία με τη βοήθεια του πολύ καλού τιμονιού και με αυξομειώσεις στο πεντάλ του γκαζιού θα επιτρέψει το μικρό άνοιγμα της ουράς έτσι ώστε να εξουδετερωθεί.

Στο παιχνίδι της οριακής οδήγησης ακούραστος συμμάχος αποδεικνύεται το μπροστινό σύστημα, το οποίο επιτρέπει να σημαδεύεις με χειρουργική ακρίβεια την είσοδο της στροφής και συγχρόνως μεταφέρει αυτούσια την κατάσταση των κινητήριων τροχών στα χέρια του οδηγού. Έτσι ξεζουμίζοντας τον κινητήρα και με τη βοήθεια του αρκετά κοντού εξατάχυτου κιβωτίου μπορείς να απολαύσεις και να κινηθείς αρκετά γρήγορα σε μια αγαπημένη φιδίσια διαδρομή, αλλά το σημαντικότερο είναι οτι θα το κάνεις πολύ μα πολύ συμμετοχικά.

Στο τέλος της, δηλαδή, όταν θα σταματήσεις να ξεκούρασεις μέταλλα και σώμα από την προσπάθεια, θα γυρίσεις στον εαυτό σου πραγματικά ικανοποιημένος και θα πεις «Το χάρηκα». Και ειλικρινά δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία που το μοτέρ εμφανίζεται λίγο για τις δυνατότητες του πλαισίου και δεν εντυπωσιάζει μιας και αδυνατεί να υπερνικήσει τα αυξημένα κιλά της Μπρέρα. Δεν πειράζει, λοιπόν, ας είναι ο πιο αδύναμος κρίκος σε ένα πραγματικά τόσο καλό ζυγισμένο σύνολο.

Να επισημάνουμε στο σημείο αυτό την κεφαλαιώδη σημασία που παίζουν τα ελαστικά σε τέτοιου είδους αυτοκίνητα. Το συγκεκριμένο της δοκιμής αρχικά φορούσε Goodyear F1 σε φαινομενικά πολύ καλή κατάσταση. Το δεδομένο σετ ελαστικών όμως προκαλούσε πολύ μεγάλη υποστροφή ακόμα και αν ρυθμίζαμε όσο καλύτερα γινόταν τις πίεσεις.

Επίσης το όριο της πρόσφυσης ήταν σχετικά μικρό. Επομένως, το σετ αυτό δεν ευνοούσε την ανάρτηση και το ζύγισμα του αυτοκινήτου όπως είχε μελετηθεί. Στη συνέχεια τοποθετήσαμε δοκιμαστικά τα Pirelli P Zero Rosso και ως εκ θαύματος το αυτοκινήτο μεταμορφώθηκε. Είχε πλέον άφθονη πρόσφυση και ένα ιδανικό ζύγισμα το οποίο επέτρεπε στον οδηγό να ρυθμίζει την οδική συμπεριφορά όπως εκείνος επιθυμούσε σύμφωνα με την καμπυλότητα της στροφής.

Που απευθύνεται, λοιπόν, η Μπρέρα; Σίγουρα στους απανταχού αθεράπευτα λάτρεις του ωραίου. Το ίδιο σίγουρα, όμως, δεν μπορεί να αποτελέσει πρώτη επιλογή στούς θερμόαιμους γρήγορους των νυχτερινών σπορ της κόντρας. Ιδανικό θύμα της σαγήνης της Ιταλίδας από το Μιλάνο αποτελεί ο κατασταλαγμένος και έμπειρος θιασώτης της γρήγορης οδήγησης, εκείνος που μέσα από την πολύχρονη εμπειρία του έχει διαπιστώσει ότι η ηδονιστική απόλαυση της ταχύτητας δεν κρύβεται στην ωμή απόδοση της ισχύος αλλά στο παιχνίδι οδηγού και πλαισίου με την πρόσφυση του οδοστρώματος.

Ένα παιχνίδι που έχει ως στόχο του την διαγραφη μιας τροχιάς στο νήμα της ασταθούς ισορροπίας του απόλυτου ορίου, που εξασφαλίζεται απο την δυνατή και αστείρευτη επικοινωνία χειριστή και αυτοκινήτου. Και όλα αυτά με ένα μοναδικά ελκυστικό σχήμα που ευκολα μπορεί να προκαλέσει «το πονηρό βατραχάκι» να πηδήξει στο δεξί κάθισμα και μόλις κλείσει η πόρτα να μεταμορφωθεί στην όμορφη πρικίπισσα που χρόνια περιμέναμε. Μακάρι να μην χρειάζονταν τουλάχιστον 41.000 ευρώ για το δικαίωμα στο όνειρο…

Σχετικά Άρθρα:

• Saab 9-X BioHybrid: Τεχνολογικό επίτευγμα με σεβασμό στο περιβάλλον
  Το πρωτότυπο Saab 9-X BioHybrid είναι ένα παραστατικό όραμα για το πως θα μπορούσε να μοιάζει ένα μελλοντικό κομπακτ αυτοκίνητο της Saab. Έχει σχεδιασ…



• Alfa Romeo 8c Competizione: Η αναβίωση της ιταλικής παράδοσης στα σπορ αυτοκίνητα
  Η 8C Competizione είναι ένα αυθεντικό σπορ αυτοκίνητο, που αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο την παράδοση της εταιρείας και την ιταλική τεχνογνωσία…



• Alfa Romeo Alfetta 1.6L 1978: Φωτογραφία από το παρελθόν!
  Αρχίζουμε τη βόλτα μας με μία Alfa Romeo Alfetta 1.6l του 1978 η οποία αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα πως μπορεί ένα οικογενειακό…

[Translate]

English Deutsch español français italiano

日本語 Nederlands norsk português русский

shqipe Türkçe powered by