Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τους αναγνώστες ότι ακόμα και συνήθη φάρμακα για συνήθεις νόσους μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα του οδηγού για οδήγηση.Mία γερμανική έρευνα αναφέρει ότι για πάνω από 25% των τροχαίων ατυχημάτων ευθύνεται η χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων.
Επίσης πρέπει να αναλογιστούμε ότι δεν είναι λίγα τα ελληνικά νοικοκυριά τα οποία διαθέτουν ένα πλήρες φαρμακείο το οποίο οι συμπολίτες μας χρησιμοποιούν κατά περίσταση, παίζοντας ανεπιτυχώς το ρόλο του γιατρού και του φαρμακοποιού. Εκτός αυτού στη διάρκεια του χειμώνα αυξάνεται η κατανάλωση φαρμάκων, αρκετά από τα οποία εμφανίζουν σειρά από ανεπιθύμητες παρενέργειες οι οποίες επηρεάζουν την οδήγηση, με αποτέλεσμα σημαντικό ποσοστό των ατυχημάτων οφείλεται στους οδηγούς που οδηγούν κάτω από την επήρεια φαρμάκων.

Οι κυριότερες κατηγορίες φαρμάκων που επηρεάζουν αποδεδειγμένα την ικανότητα της οδήγησης, είναι:

• Αντιισταμινικά (λαμβάνονται για την καταπολέμηση αλλεργιών, βρογχικού άσθματος κα).
• Αντιεμετικά (λαμβάνονται για κρυολογήματα κά και προκαλούν μεταξύ άλλων υπνηλία, αδυναμία συγκέντρωσης, κά),

Η λήψη φαρμάκων των δύο παραπάνω κατηγοριών είναι συνηθισμένη στη διάρκεια του χειμώνα.
Άλλα φάρμακα που επηρεάζουν την οδήγηση είναι:

• Αντιυπερτασικά ( λαμβάνονται για καταπολέμηση της υπέρτασης, με σημαντικές παρενέργειες όπως ίλιγγος, λιποθυμία, κόπωση, υπνηλία κ.α),
• Αντιδιαβητικά ( όπως η ινσουλίνη και άλλα αντίστοιχα τα οποία μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα υπογλυκαιμίας, με επιπτώσεις στην οδήγηση.
• Αντιψυχωτικά (λαμβάνονται για θεραπεία ψυχικών παθήσεων -είναι επικίνδυνα στην οδήγηση).
• Αντιεπιληπτικά (επηρεάζουν σημαντικά την οδήγηση, για αυτό σε εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων η οδήγηση πρέπει να διακόπτεται μέχρις ότου το συστήσει και πάλι ο θεράπων ιατρός), και τέλος:
• Αναισθητικά (ακόμη και αν έχετε υποβληθεί σε μικροεπέμβαση / μικροχειρουργική, αποφύγετε να οδηγήσετε τουλάχιστον για ένα 24ωρο).

Από τα παραπάνω βλέπουμε ότι δεν είναι και λίγα τα φάρμακα που επηρεάζουν την οδήγηση. Ασφαλώς δεν είναι υποχρεωμένος ο κάθε απλός οδηγός να τα θυμάται, θα πρέπει όμως να είναι ενήμερος, να μην παίρνει μόνος του τα φάρμακα και πάντα θα πρέπει να ρωτά τον γιατρό του για ενδεχόμενες επιπτώσεις στην οδήγηση από το κάθε φαρμακευτικό σκεύασμα που λαμβάνει.

Παρόντες ήταν όπως πάντα ο Μιχάλης (XX) με τον γιο του Αντώνη (Transalp), ο Κώστας με την Ρούλα (Transalp), ο Κώστας (TDM) ο οποίος θα μας συνόδευε μέχρι Επισκοπή Ρεθύμνου, ο Μενέλαος και η Όλγα (Tuono), καθώς και ο Τάσος με τη Λίτσα από Ρέθυμνο (κι άλλο Transalp). Ο Θοδωρής και ο Μάρκος ήταν απόντες.

Στην ιστορία μας τώρα. Όταν έφτασα στο καφενείο περιχαρής και όλο «κακία» τα μάτια των παιδιών έπεσαν πάνω στο κράνος μου και κυρίως στην καινούργια μου καλογυαλισμένη, ιριδίζουσα ζελατίνα. Αμέσως έγιναν οι σχετικές ερωτήσεις όπως: «Που, πως, πόσο, βλέπεις (;), δεν βλέπεις (;), τη νύχτα…(;)». Απ’ ότι φάνηκε όμως δεν ήμουν και ο μόνος «κακός» στην παρέα. Ο «μικρός» Αντώνης μας προέκυψε επίσης «κακός» αφού κι αυτός εγκαινίαζε την νέα του φιμέ ζελατίνα. Αμέσως αρχίσαμε τις συγκρίσεις με τα όποια κατά εμάς αποτελέσματα (τους άσχετους!).

Ώρα να ξεκινήσουμε. Η διαδρομή ήταν λίγο μεγάλη με διάσχιση τριών νομών καθώς και τον γύρο του Ψηλορείτη. Εκπληκτική διαδρομή με κάποια πολύ καλά κομμάτια αλλά και με άλλα πιο μέτρια προς χάλια. Κατά τη διάρκεια της ημέρας στην διαδρομή όλα έβαιναν καλώς. Η ζελατίνα άξιζε τα λεφτά της κυρίως όταν βρισκόμουν κόντρα στον ήλιο ενώ ακόμα και με συννεφιά η ορατότητα ήταν ικανοποιητική. Τα ίδια μου είπε και ο «μικρός» όταν καθίσαμε για φαγητό.

Η ώρα περνούσε και ο ψηλός (κατά κόσμο Μενέλαος), στον «Κρουσώνα» εξέφρασε την επιθυμία να ξεκινήσουμε τον δρόμο της επιστροφής για να είμαστε πίσω μέρα. Εγώ ήθελα να συνεχίσω την προκαθορισμένη διαδρομή ενώ οι υπόλοιποι δεν ήξεραν ακριβώς τι ήθελαν. Όταν φτάσαμε στην Αγία Βαρβάρα χωρίσαμε με τον «ψηλό» και πάντα με δημοκρατικές διαδικασίες και λίγα «γαλλικά» έφυγε με προορισμό Ηράκλειο και από εκεί στην εθνική για Χανιά. Οι υπόλοιποι κάναμε ένα διάλειμμα για να συνεχίσουμε την διαδρομή. Κάπου στο βάθος της συνείδησης και εγωισμού μου άκουγα τα λόγια του ψηλού: «Θέλω να γυρίσω μέρααα» και αμέσως ήρθαν στο μυαλό μου οι πρωινές μου σκέψεις: «να πάρω και την διάφανη ζελατίνα;… – που να την κουβαλάω όμως;… – δεν θα αργήσω έτσι κι αλλιώς».

Μήπως είμαστε λίγο μακριά για να προλάβουμε μέρα τα Χανιά, άντε Ρέθυμνο; Μήπως πρέπει σιγά σιγά να φεύγουμε και ότι είναι να γίνει θα το αντιμετωπίσουμε. «Θετικές σκέψεις»… αλλά που να’ξερα.

Κατεβαίνοντας από «Αγία Βαρβάρα» για «Ζαρό» παρακολουθούσαμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έχουμε περάσει το «Ζαρό» και κατευθυνόμαστε προς «Βορίζια» – «Καμάρες» κ.τ.λ. Το σούρουπο μας καλησπερίζει για τα καλά. Βλέπω εντάξει αλλά έχω δει και καλύτερα. Το κομμάτι μεταξύ σούρουπο και βράδυ είναι κομματάκι δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία νυχτώνει αλλά υπάρχει ακόμα λιγοστό φως, από την άλλη τα φώτα της μηχανής δεν μπορούν να φωτίσουν ικανοποιητικά τον δρόμο.

Αυτό σε συνδυασμό με την «κακιά» και όμορφη κατά τ’ άλλα ιριδίζουσα ζελατίνα μου, κάνουν τα πράγματα αρκετά δύσκολα. Οπότε τι κάνουμε; Ανοίγουμε ζελατίνα και αμέσως όλα τα προηγούμενα προβλήματα λύνονται εκτός από ένα νέο πρόβλημα που προκύπτει. Την βραδινή δροσερή… ΔΡΟΣΟΥΛΑ! Όπα, αυτό δεν το είχα υπολογίσει. Τελικά ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα μαθηματικά και κυρίως με τον άγνωστο Χ παράγοντα!

Το κακό είναι ότι έχει αρκετή ψύχρα ακόμα και όταν κινείσαι με 40-50 χιλιόμετρα α.ώ. Θα συνεχίσουμε με την ζελατίνα κλειστή και στη σκέψη μου αρχίζει να στοιχειώνει η τελευταία φράση του ψηλού: «Θέλω να γυρίσω πίσω μέρααα». Εγώ τι να πώ τώρα; Ας το απολαύσουμε και έτσι σκέφτομαι αλλά με κλειστή την ζελατίνα τα…βλέπω μαύρα και ακολουθώ τον άλλο «μαύρο», τον «μικρό» με τα «φιμέ» προβλήματά του… που τώρα οδηγεί το XX. Μέσα σε αυτό το μαρτύριο οδηγικού βασανιστηρίου βγάζω ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα: Τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς πιστεύεις ή μάλλον (δεν) βλέπεις ότι είναι.

Το γλίστρημα μπρος – πίσω στη στροφή δεν έγινε επειδή γλίστραγε το οδόστρωμα αλλά επειδή πάτησα στο ψιλό χαλίκι το οποίο ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΚΑΘΟΛΟΥ όπως και εκείνο το σαμαράκι (παρέα με την όμορφη λακούβα). Ο «μικρός» πάει με ανοιχτή. Αχ, αυτά τα παιδιά, βράζει το αίμα τους. Φτάνουμε, χωρίς δυσάρεστα γεγονότα, σε ένα χωριό («Αι Γιάννης» έγραφε η πινακίδα – μεγάλη η χάρη του) αλλά μάλλον βρισκόμαστε στα «Αποδούλου». Πλέον έχει νυχτώσει για τα καλά… Ευτυχώς…δυστυχώς… και κάνουμε ένα μικρό «μίτινγκ» για το πώς θα γυρίσουμε πιο γρήγορα πίσω. Με τον «μικρό» ανταλλάσσουμε πληροφορίες όσον αφορά τα «μαύρα μας τα χάλια!».

• Τι έγινε βλέπεις τίποτα;
• Την είχα ανοιχτή
• Με το κρύο πως την παλεύεις;
• Δεν κρύωνα πολύ, μόνο ο λαιμός μου λίγο.
• Όταν είναι κλειστή;
• Πολύ σκοτάδι, εσύ;
• Τα ίδια μαύρα χάλια!

Ώρα να ξεκινήσουμε φώναξα και ο Μιχάλης σαν σωστός πατέρας λέει στον «μικρό» να πάρει το κράνος του αλλά ο «μικρός» (που δεν θέλει και να κατέβει από το XX) υποστηρίζει ότι είναι εντάξει και ότι τα φώτα του είναι αρκετά δυνατά.

Με τα φώτα να φωτίζουν ικανοποιητικά ακολουθούμε τον επαρχιακό για «Φουρφουρά». Ο δρόμος είναι κλασικός στροφιλίκι που περνάει μέσα από χωριά. Η οδήγηση θα ήταν υπέροχη αν ήταν μέρα ή αν είχαμε τις διάφανες ζελατίνες μαζί μας. Δυστυχώς… Η οδήγηση με την «κακιά» ζελατίνα είναι κακιά έως χάλια. Δεν μου είναι εύκολο να υπολογίσω τις κλίσεις στις στροφές όποτε αναγκαζόμουν σε συνεχείς διορθώσεις στην πορεία μου και σε πολλά και απότομα φρένα. Ο δρόμος βοηθούσε μόνο σε όποια κομμάτια υπήρχαν λευκές γραμμές στις άκρες.

Όταν αυτές δεν υπήρχαν και πλησίαζα σε στροφή με έτρωγε το μαύρο σκοτάδι οπότε αναγκαζόμουν πάλι να ανοίξω την ζελατίνα και να την κλείσω ξανά αμέσως μετά την στροφή. Δυστυχώς η μεγάλη σκάλα στα φώτα δεν βοηθούσε παρά μόνο στα κατηφορικά κομμάτια που φώτιζε πιο χαμηλά και κοντά ενώ στο ίσωμα φώτιζε μακριά και δεν κάναμε δουλειά. «Σκέψου να μην είχε και δυνατά φώτα η μηχανή» σκέφτομαι. Το όλο σκηνικό αρχίζει να με κουράζει και η επιστροφή μου προς Ρέθυμνο αρχίζει να μοιάζει με Γολγοθά. Είχα την εντύπωση πως οδηγούσα πιωμένος. Τουλάχιστον 3-4 ποτήρια αλλά ο Μιχάλης που με έβλεπε από πίσω μου είπε αργότερα «κάνε τα 6-7».

Κάπου μετά τα «Φουρφουρά» ο Τάσος ως Ρεθυμνιώτης και γνώστης της περιοχής, μας οδηγεί προς «Αρκάδι» από μία πιο σύντομη διαδρομή με πιο φαρδύ δρόμο πολύ καλύτερης ποιότητας και χωρίς κίνηση. Σε εκείνο το κομμάτι με περνάει ο Μιχάλης, κοντοστέκεται λίγο δίπλα μου, γύρισα τον κοίταξα κι αυτός κούνησε το κεφάλι του σαν να μου έλεγε: «Πώς πας έτσι ρε μαλ…».

Φτάνοντας «Αρκάδι» και κατηφορίζοντας προς «Ελεύθερνα» άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα φώτα της πόλης. Αναθάρρησα κάπως, αρχίζοντας σιγά σιγά να προσαρμόζομαι με την νυχτερινή οδήγηση που είχε φτάσει το σημείο να μου έχει γίνει εφιάλτης. Ευτυχώς, – χωρίς πλέον να αγχώνομαι ιδιαίτερα – τα τελευταία χιλιόμετρα ήρθαν αβίαστα και χωρίς να το καταλάβω βρισκόμασταν στην εθνική που έμοιαζε με «νιρβάνα» που θα με οδηγήσει στον παράδεισο (δηλαδή στο σπιτάκι μου σώο και αβλαβή!)

Χαιρετάμε τον Τάσο με τη Λίτσα και τραβάμε προς τα Χανιά με ταχύτητα 100-120 χιλιόμετρα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα αυτή τη φορά. Ο δρόμος που ήταν γνωστός βοήθησε πολύ στην οδήγηση με την «κακιά» (έως ακατάλληλη πλέον) και σκοτεινή ζελατίνα. Εκεί κατάφερα κι έβγαλα κι άλλα συμπεράσματα. Δεν είχα καλή αντίληψη της ταχύτητας και της θέσης του οχήματος που προσπερνούσα πάνω στη στροφή οπότε πάλι πέφταμε στα φρένα αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό απ’ ότι στον επαρχιακό δρόμο. Τα φωτισμένα κομμάτια του οδικού δικτύου ήταν το κάτι άλλο. Περνάμε τον «Καβρό», φάγαμε και τις «Βρύσες». Φτάσαμε «Σούδα» όπου κάθισα για λίγο στο σπίτι του Μιχάλη για να συζητήσω λίγο με τον «μικρό» τον Αντώνη για τα «φιμέ και ιριδίζοντα χάλια μας» όπου ομόφωνα συμφωνήσαμε την επόμενη φορά (η οποία βέβαια δεν θα αργήσει να έρθει) να βρούμε χώρο και για την διάφανη ζελατίνα.

Μετά από τα παραπάνω έφτασα στο συμπέρασμα ότι μπορεί να είναι όμορφη η «κακιά» ζελατίνα αλλά καλύτερα και να βλέπαμε λίγο. Βέβαια το σημαντικότερο πρόβλημα δεν βρίσκεται τόσο στην οδήγηση υπό…σκοτεινές συνθήκες αλλά στο ότι όταν φτάσεις στο σημείο το μάτι να συνηθίζει το σκοτάδι όπου ενώ θεωρείς ότι βλέπεις ικανοποιητικά, ουσιαστικά δεν παρατηρείς πολλές λεπτομέρειες που μπορούν να σου προκαλέσουν ατύχημα.

Αν λοιπόν σας αρέσει να δείχνετε «κακοί» πάνω στην μοτοσικλέτα σας φροντίστε να δείχνετε κι έξυπνοι έχοντας πάντα μαζί σας και την διάφανη ζελατίνα αφού το ταξίδι με την μηχανή δεν έχει όρια…

Πληροφορίες για το “The PIN Project” από την ομάδα του msfree

Η γενική ιδέα…
Είναι απλή. Δεν φτάνει η γκρίνια. Ας δραστηριοποιηθούμε όλοι. Ας γεμίσουμε καρφίτσες τον χάρτη της Ελλάδας. Υπάρχουν θεσμοί που όταν δεν λειτουργούν σωστά δεν μπορούμε απλά να τους απαξιώνουμε. Μπορούμε να τους παρακινούμε, να τους βοηθάμε, να απαιτούμε από αυτούς, στην τελική, να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Η ομάδα του MSFREE ενδιαφέρεται για την οδική συμπεριφορά και ασφάλεια των συμπολιτών μας. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε αυτό το micro-site αλλά θέλαμε το όλο concept να οδηγεί κάπου. Το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς» είναι δραστήριο και έχει να επιδείξει μια σειρά επιτυχιών. Θελήσαμε να βοηθήσουμε και εμείς στην προσπάθειά τους και για αυτό ζητάμε από όλους εσάς, από όλα τα μέσα, από όλο τον διαδιαδύκτιακό κόσμο να συμμετέχει διαδίδοντας και «καρφιτσώνοντας» κάθε σκοτεινό σημείο των ελληνικών δρόμων.

Αλλά γιατί να βάζω καρφίτσες;
Γιατί με τη συμμετοχή του κάθε ένα από εμάς αυτό το μικρό site μπορεί να αποτελέσει ένα σύγχρονο εργαλείο για όλους. Φανταστείτε απλά τη στατιστική αξία του εγχειρήματος. Με μια ματιά θα μπορεί ο κάθε συγκοινωνιολόγος, το υπουργείο, οι αρμόδιοι φορείς, η τροχαία, το ΕΣΥ να ξέρει πού υπάρχουν τα εντονότερα προβλήματα και να προγραμματίζει τις δράσεις του.

Σκεφτείτε τα συστήματα GPS να συνδεθούν με τη βάση μας και το αυτοκίνητό σας να σας ενημερώνει ότι στην επόμενη στροφή ο δρόμος γλιστράει. Σκεφτείτε ότι θα μπορείτε να επιλέξετε από ποιο δρόμο μπορούν να πάνε τα παιδιά σας στο σχολείο με τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια. Τέλος σκεφτείτε και κάτι που δεν έχουμε σκεφτεί και επικοινωνήστε μαζί μας για να το υλοποιήσουμε.

Και ποιος είσαι εσύ;
Η προσπάθεια μπορεί να ξεκίνησε από το MSFREE αλλά είναι για όλους. Μετά τους πρώτους μήνες λειτουργίας του συγκεκριμένου micro-site, εφόσον διαφανεί ότι υπάρχει συμμετοχή και δράση και εφόσον ολοκληρώσουμε τις βελτιώσεις που έχουμε προγραμματίσει, η ομάδα μας θα παραχωρήσει πλήρως την προσπάθεια στο Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς».

Δεν έχει σημασία ποιος ξεκινάει μια προσπάθεια. Ακόμα και στην περίπτωση που δεν καταφέραμε να σας πείσουμε για τα αγαθά κίνητρά μας… δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η δράση και το αποτέλεσμα. Το «The PIN Project» είναι ανοικτό σε όλους. Δεν απαιτεί καμία εγγραφή και δεν αποθηκεύει τίποτα άλλο εκτός από το γεωγραφικό μήκος, το γεωγραφικό πλάτος, το βαθμό επικινδυνότητας και το σχόλιο σας.

Τι άλλο μπορώ να κάνω;
Μπορείς να αποτανθείς στο ΙΟΑΣ «Πάνος Μυλωνάς» για περισσότερες πληροφορίες δράσης και ενεργού συμμετοχής. Σε αυτήν την προσπάθεια είμαστε όλοι χρήσιμοι και αναγκαίοι.

Ωστόσο, υπάρχουν και απλά πράγματα που μπορείς να κάνεις. Μπορείς με την καθημερινή σου συμπεριφορά να βελτιώσεις το επίπεδο ασφάλειάς μας. Μπορείς να μην παρκάρεις το όχημά σου σε διασταυρώσεις μειώνοντας την ορατότητα. Μπορείς να κλαδεύσεις το δέντρο της αυλής σου που κρύβει μια πινακίδα. Μπορείς να τηλεφωνήσεις στο Δήμο που ζεις και να υποδείξεις την τεράστια λακούβα που χάσκει μπροστά στην πόρτα σου. Μην περιμένεις να γίνει πρώτα το ατύχημα!

Οι λόγοι είναι καθαρά η έλλειψη εμπειρίας, όχι τόσο της οδήγησης της μηχανής αλλά περισσότερο των κινδύνων που ένας μοτοσικλετιστής αντιμετωπίζει καθημερινά στους δρόμους. Αν σας πούμε ότι για να οδηγείς μοτοσικλέτα με ασφάλεια ενώ ταυτόχρονα να καταφέρνεις να είσαι χαλαρός και άνετος πάνω σε αυτή χρειάζεται να είσαι «υπεράνθρωπος», εσείς θα γελάσετε.
Τα πράγματα όμως είναι έτσι ακριβώς. Πρέπει να έχεις «την δύναμη μέσα σου» όπως λένε και οι φανατικοί του Star Wars. Πρέπει να μπορείς να αντιληφθείς μία επικίνδυνη κατάσταση μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου από η γέννησή της και το σημαντικότερο να μπορείς να προβλέψεις πότε μία κατάσταση μπορεί να μετατραπεί από ασφαλής σε επικίνδυνη.

Αυτή την εγκεφαλική διαδικασία δεν μπορούμε να σας την μεταφέρουμε από τις σελίδες του CounterSteer και ο μόνος τρόπος να την αποκτήσετε είναι μετά από πολλές ώρες οδήγησης πάνω στους δύο τροχούς και αντιμετωπίζοντας κινδύνους. Σιγά σιγά αποκτάτε εμπειρίες, πολύτιμες μπειρίες που κάποια στιγμή θα σας σώσουν την ζωή. Η εμπειρία είναι το Α και το Ω στην οδήγηση μιας μοτοσικλέτας. Π.χ. ένας νέος μοτοσικλετιστής μπορεί πολύ εύκολα να τρομάξει και να πέσει αν ανοίξει κατά λάθος παραπάνω το γκάζι απ’ ότι χρειάζεται και αν αρχίζει να γλιστράει ο πίσω τροχός. Ένας έμπειρος οδηγός όχι μόνο δεν θα τρομάξει αλλά πολλές φορές το επιδιώκει (αφήνοντας στην άσφαλτο καμιά 30αριά ευρώ αξία ελαστικού). Ο άπειρος οδηγός σε μία ακόμα πιο πολύπλοκη κατάσταση δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί επιτυχώς και θα πέσει από την μοτοσικλέτα του ενώ ένας έμπειρος μπορεί πολύ πιο εύκολα να αποφύγει ένα ατύχημα που για πολλούς αμύητους μπορεί να φαίνεται απίστευτο.

Για κάποιον που οδηγεί χρόνια μοτοσικλέτα, αυτά που γράφουμε σε αυτές τις γραμμές φαίνονται πολύ γνώριμα. Όλοι οι μοτοσικλετιστές έχουν βρεθεί αντιμέτωποι σε επικίνδυνες καταστάσεις. Υπερήλικοι οδηγοί με σχεδόν παντελή έλλειψη όρασης, «γρήγοροι κούριαλοι» σε αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες που τρέχουν με 100+ σε κατοικημένες περιοχές, φορτηγά σε άθλια κατάσταση με φορτίο το οποίο πέφτει από την καρότσα (μπάζα, κούτες, κτλ)… Όλα αυτά είναι ελάχιστα μόνο παραδείγματα.

Ένας οδηγός αυτοκινήτου ανησυχεί για πολύ λιγότερους κινδύνους απ’ ότι ένας οδηγός μοτοσικλέτας. Ο πρώτος και κύριος λόγος είναι ότι ο μοτοσικλετιστής είναι εκτεθειμένος απ’ όλες τις πλευρές του οχήματος του. Μπροστά, πίσω, αριστερά και δεξιά ενώ ο οδηγός αυτοκινήτου ουσιαστικά κινδυνεύει από μπροστά και τα πλάγια ενώ από πίσω πολύ λιγότερο. Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται ξεκάθαρα το κατά πόσο πιο προσεκτικός πρέπει να είναι ένας μοτοσικλετιστής και σε ποια σημεία πρέπει να επικεντρώνεται η προσοχή του.

Εάν θέλουμε να φτάσουμε όμως σε κάποια συμπεράσματα και πολύ περιληπτικά να αναφέρουμε τα κυριότερα σημεία στα οποία πρέπει να δίνει προσοχή ένας μοτοσικλετιστής στους δημόσιους δρόμους, αυτά είναι τα εξής:

• Ποτέ μην οδηγείτε στο κέντρο του δρόμου (ή να φρενάρετε εκεί). Σε εκείνο το σημείο συσσωρεύονται οι περισσότερες ποσότητες λαδιών από τα τετράτροχα οχήματα.
• Μην οδηγείτε (αποφεύγετε) να πατάτε και να φρενάρετε πάνω στις γραμμές του δρόμου. Είναι το πιο ολισθηρό υλικό που θα συναντήσετε στους ελληνικούς δρόμους!
• Φροντίστε να προειδοποιείτε τους οδηγούς που βρίσκονται από πίσω σας ότι πρόκειται να φρενάρετε χρησιμοποιώντας από πριν το φρένο και «τσιμπώντας» τα φρένα ελαφριά πριν τα «δαγκώσετε» με δύναμη. Η μοτοσικλέτα σταματά πολύ (μα πολύ) πιο γρήγορα απ’ ότι ένα αυτοκίνητο. Προειδοποιώντας έτσι τον πίσω οδηγό σιγουρεύετε ότι δεν θα σας καβαλικέψει επειδή μιλούσε στο κινητό ή έτρωγε το σουβλάκι του και δεν πρόσεχε εσάς και τον κίνδυνο που καραδοκούσε!
• Πάντα έχετε αναμμένα τα φώτα σας (ακόμα και την ημέρα).
• Τοποθετηθείτε σε τέτοια θέση έτσι ώστε ο προπορευόμενος οδηγός να μπορεί να σας δει. Δεν θα πρέπει να σας ανησυχεί το γεγονός ότι ίσως τον ενοχλείτε ή τον τυφλώνετε από τα φώτα σας. Έτσι κι αλλιώς δεν θα βρίσκεστε πολύ από πίσω του.
• Αποφεύγετε (όπως ο διάολος το λιβάνι) να βρίσκεστε περικυκλωμένος από άλλα οχήματα στις εθνικές οδούς. Όπου μπορείτε να προσπεράσετε το προπορευόμενο όχημα με ασφάλεια κάντε το. Οι πιθανότητες εμπλοκής σε ένα ατύχημα είναι πολύ περισσότερες όταν βρίσκεστε κοντά σε άλλα οχήματα.
• Προσέχετε που πηγαίνετε και όχι που δεν θέλετε να πάτε. Πού και που κοιτάτε τον δρόμο μπροστά σας και όχι μακριά και «σκανάρετε» για επικίνδυνα σημεία όπως λακκούβες, πέτρες, χαρτόκουτες κτλ. Αν συναντήσετε κάποιο εμπόδιο μην τρομάξετε και διατηρήστε την ψυχραιμία σας. Αποφύγετε την οπτική επαφή μαζί του και κοιτάξτε εκεί που θέλετε να φτάσετε. Η μηχανή πηγαίνει πάντα εκεί που κοιτάμε!
• Πριν τις στροφές φροντίστε να φρενάρετε σωστά και προοδευτικά και ανοίγετε το γκάζι στην έξοδο των στροφών. Επίσης, είναι καλύτερα να παίρνετε ανοικτές γραμμές απ’ ότι κλειστές, μιας και αποκτάτε καλύτερη οπτική επαφή με την έξοδο της στροφής. Αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο, μιας και σε ορισμένες στροφές όπου η προοδευτικότητα των μοιρών τους είναι απότομη ίσως είναι αναγκαίο να προβείτε σε αλλαγή κατεύθυνσης από ανοικτή σε κλειστή γραμμή πορείας.
• Έχετε πάντα (μα πάντα) την μοτοσικλέτα σας σε άριστη κατάσταση. Σωστά φρένα, αναρτήσεις, τιμόνι, ελαστικά, κινητήρα. Τα πάντα. Η μοτοσικλέτα σας πρέπει να βρίσκεται ΠΑΝΤΑ σε άριστη κατάσταση και καθαρή. Εάν δεν βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, να αποφεύγετε τις μεγάλες (και γρήγορες) διαδρομές. Το κυριότερο σημείο της μοτοσικλέτας που δεν πρέπει να αμελείτε όμως ποτέ είναι τα φρένα και τα ελαστικά!
• Προσέχετε περισσότερο τις μέρες με έντονο άνεμο και ιδιαίτερα σε σημεία όπως γέφυρες, υψώματα, έξοδο από κλειστά σημεία και στροφές με θέα την θάλασσα (ξέρω τι λέω, πιστέψτε με).
• Πιστέψτε ότι η μηχανή σας δεν θα πέσει από μόνη της αλλά από λάθους χειρισμούς δικούς σας και ΜΟΝΟ. Ακόμα και σε μία κατάσταση επικίνδυνη πρέπει να στηριχτείτε στους δικούς σας χειρισμούς και όχι στους χειρισμούς των άλλων.
• Μην εμπιστεύεστε κανέναν στο δρόμο. Ούτε καν τον φίλο σας που βγήκατε μαζί για μία βόλτα με τις μηχανές σας. Πολύ περισσότερο δε τον φίλο του φίλου σας που γνωρίσατε σήμερα το πρωί και που θέλει να αποδείξει ότι είναι ο πιο γρήγορος οδηγός και από τους τρεις σας. Δίνετε πάντα χώρο στον άλλον και μην προσπαθείτε να αποδείξετε ποτέ ότι είστε καλός οδηγός. Ο καλός οδηγός επιστρέφει στο σπίτι του μετά από κάθε βόλτα. Ο απερίσκεπτος ξέρει μόνο να ανοίγει το γκάζι. Σκεφτείτε το λίγο. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να ανοίξεις το γκάζι. Μία ντίζα είναι απλά. Το δύσκολο είναι να ξέρεις πότε θα το κλείσεις και πώς θα φρενάρεις.
• Μάθετε την μοτοσικλέτα σας. Καβαλήστε την μοτοσικλέτα σας και πηγαίνετε σε κάποιον ανοικτό χώρο με καθόλου κίνηση και χωρίς κόσμο. Εκεί προσπαθήσετε να μάθετε τα φρένα της μοτοσικλέτας σας, την συμπεριφορά της σε ακραία φρεναρίσματα. Μετρήστε τις αποστάσεις που χρειάζονται για να φρενάρετε με ασφάλεια από διάφορες ταχύτητες, μελετήστε την συμπεριφορά της στα απότομα ανοίγματα του γκαζιού υπό κλίση.
• Μάθετε να χρησιμοποιείτε σωστά το δεξί γκριπ. Πρέπει να αναπτύξετε ακρίβεια χειρούργου στις κινήσεις του δεξιού καρπού σας. Φροντίστε να μάθετε να φρενάρετε με ασφάλεια και μην φοβάστε να χρησιμοποιείτε το μπροστά φρένο. Μάθετε να φρενάρετε με το μπροστά φρένο και με τα δύο. Ποτέ μόνο με το πίσω.

Όλα τα παραπάνω είναι απλώς κατευθυντήριες γραμμές και η λίστα θα μπορούσε να συνεχίζει για αμέτρητες σελίδες ακόμα. Τα μυστικά της οδήγησης μοτοσικλέτας είναι άπειρα και γι’ αυτό η οδήγηση μιας μοτοσικλέτας συναρπάζει τόσο κόσμο.

Στην πραγματικότητα ένας μοτοσικλετιστής αντιμετωπίζει επικίνδυνες καταστάσεις συνεχώς. Αυτό το γεγονός όμως δεν πρέπει να τρομάζει τους νέους μοτοσικλετιστές και τους γονείς τους, μιας και τους βεβαιώνουμε ότι εάν πραγματικά τους αρέσει ο κόσμος των δύο τροχών, πολύ σύντομα θα αποκτήσουν τα απαραίτητα εφόδια για να αποφεύγουν κάθε είδους κίνδυνο.
Οι δύο τροχοί μετατρέπουν τον οδηγό σε «υπέρ-οδηγό» προμηθεύοντάς του εφόδια για την επιβίωση του στην ζούγκλα του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Και περνάμε στο ψητό, προϋπολογισμός 2.000 με 2.500 €, όπου συμπεριλαμβάνονται ακτοπλοϊκά εισιτήρια, βενζίνες, διαμονή και φαγητό. Στα παραπάνω δεν προσθέτουμε τον extra εξοπλισμό που προσθέσαμε στην γκαρνταρόμπα μας για την καλύτερη προστασία μας καθ’ όλη την εκδρομή (βλέπε μπότες, μπουφάν, παντελόνια, γάντια, κράνη…. όλο και κάτι έλειπε απ’ τον καθ’ ένα μας).

Επίσης έχοντας μια μικρή «πίκρα» από την περυσινή εκδρομή στην Ιταλία όπου χανόμαστε 10 φορές σε κάθε τετράγωνο, αποφασίσθηκε ότι η αγορά ενός navigator ήταν απαραίτητη. Για να μην τρομάζω μερικούς θαρραλέους και μέλλοντες ταξιδευτές, να εξηγήσω την προαναφερόμενη φράση μου. «Χαμένοι» ήμασταν μόνο μέσα σε πόλεις, κανένα πρόβλημα δεν αντιμετωπίσαμε στους εθνικούς δρόμους ή γενικά σε δρόμους εκτός πόλεως.

Lienz

Ας περάσουμε όμως στις προετοιμασίες:
Στην 1η φάση έπρεπε να βγει η διαδρομή. Πρώτη μας κίνηση ήταν η αγορά ενός οδικού χάρτη της Ευρώπης, ο οποίος είχε μαρκαρισμένα μέχρι και τα ουρητήρια. Με τη βοήθεια του προαναφερόμενου χάρτη και του Microsoft Autoroute 2005 αποφασίστηκε η βασική διαδρομή. Η πρώτη διαδρομή που βγήκε -με προορισμό την Πράγα- πήγε στα σκουπίδια, λόγο του υπερβολικού φόρτου. Για να «βγει» το προαναφερόμενο πρόγραμμα θα έπρεπε να ήμασταν συνεχώς στην πρίζα και ούτε για φαγητό δεν θα ‘χαμε χρόνο. Βασικός σκοπός μας, είναι να δούμε κάποια μέρη και όχι να περάσουμε από παντού και όταν επιστρέψουμε να αναρωτιόμαστε τι είδαμε.

Αλώστε αν όλα πάνε καλά του χρόνου ξεκινάμε για αλλού. Έτσι λοιπόν ξαναβάλαμε κάτω του χάρτες μας, παραγγείλαμε τις πίτσες μας, ανοίξαμε τις μπύρες μας και μετά από μερικές ώρες καταλήξαμε ότι καλό θα ήταν να αφήσουμε έξω την Τσεχία για φέτος. Έτσι θα μίκραινε κατά πολύ η διαδρομή μας, καθώς η Τσεχία μας έβγαζε +1000 περίπου χιλιόμετρα. Επίσης αποφασίστηκε να αποφύγουμε τις μεγάλες πόλεις για να μην ταλαιπωρηθούμε.

Το να ψάξεις να βρεις το ξενοδοχείο σου μέσα σε μια μεγαλούπολη έστω και αν έχεις navigator δεν είναι εύκολο πράγμα. Αποφασίστηκε λοιπόν να επιλέξουμε 2 μεγαλουπόλεις -όχι απαραίτητα μεγαλουπόλεις, αλλά ενδιαφέροντες πόλεις- στις οποίες θα ξοδέψουμε από 2 έως 3 μέρες για να τις εξερευνήσουμε.

Interlaken

Η διαδρομή μας ξεκινάει από Ιταλία, περνάει στην Ελβετία, στη συνέχεια Γερμανία, Αυστρία και τέλος πάλι Ιταλία για αποχώρηση. Περίπου στα 3100 χιλιόμετρα εκτός αυτά που θα διανύσουμε από και προς Πάτρα.

Αναλυτικά:
1η μέρα: Χανιά-Αθήνα
2η μέρα: Άφιξη στην Αθήνα και μετάβαση στην Πάτρα (~200km). Επιβίβαση στο πλοίο και διανυκτέρευση εν πλω.
3η μέρα: Αποβίβαση στην Ancona, Άμεση αναχώρηση για Como (γραφική κωμόπολη δίπλα σε λίμνες πολύ κοντά στο Milano) ~500km. Διανυκτέρευση στο Como.
4η μέρα: Αναχώρηση από Como στις 12:00, πορεία βόρεια για Ελβετία. Περνάμε απ’ το περίφημο Gotthard Tunnel (16 km) και συνεχίζουμε για Interlaken όπου και διανυκτερεύουμε (~250km). Το Interlaken βρίσκετε ανάμεσα στις Ελβετικές λίμνες Thun και Brienz και φημίζεται για τα extreme sports του.
5η μέρα: Extreme sports στο Interlaken. Προφανώς με μώλωπες σε όλο το σώμα προτιμούμαι να κάνουμε άλλη μια διανυκτέρευση στο Interlaken.
6η μέρα: Αναχώρηση από Interlaken πρωί-πρωί (9:00) για Heidelberg της Γερμανίας (~420km) μέσο των πανέμορφων δασών τις Μπαβαρίας (Black forest). Διανυκτέρευση στο Heidelberg.
7η μέρα: Heidelberg
8η μέρα: Heidelberg
9η μέρα: Αναχώρηση από Heidelberg και πάλι περίπου στις 9:00 για Regensburg -την πρωτεύουσα των παιχνιδιών και κυρίως των παζλ- (~400km) δια μέσου του γνωστού «δρόμου των κάστρων» της Γερμανίας. Διανυκτερεύουμε στο Regensburg.
10η μέρα: Αναχώρηση από Regensburg περίπου στις 12:00 για Salzburg (~270km). Διανυκτέρευση στο Salzburg.
11η μέρα: Salzburg
12η μέρα: Αναχώρηση από Salzburg στις 9:00 για Lienz (~180km) μεσώ Άλπεων, όπου το υψόμετρο της διαδρομής είναι στα 2.405 πόδια. Τώρα πιο μηχανάκι θα δουλέψει εκεί πάνω είναι άλλη υπόθεση. Διανυκτερεύουμε στην Lienz.
13η μέρα: Αναχώρηση από Lienz επίσης στις 9:00 για την λίμνη Garda και συγκεκριμένα για την κωμόπολη Garda της Ιταλίας (~300km) όπου θα διανυκτερεύσουμε 2 βράδια.
14η μέρα: Εκδρομή προς άγνωστη ακόμα κατεύθυνση και επιστροφή για διανυκτέρευση στο Garda.
15η μέρα: Αναχώρηση από Garda στις 9:00 για Ancona μέσο Rimini (~390km) και επιβίβαση στο πλοίο για Πάτρα. Διανυκτέρευση εν πλω.
16η μέρα: Φιλάμε το χώμα των Πάτριων εδαφών και αναχωρούμε από Πάτρα για Αθήνα (~200km) όπου επιβιβαζόμαστε στο πλοίο για Χανιά.
17η μέρα: Άφιξη στα Χανιά, τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα……….

Lake Garda

Για να μην ασχολούνται όλοι με όλα και για μεγαλύτερη ευκολία μας, αναθέσαμε κάποια καθήκοντα στον καθένα. Εγώ ασχολήθηκα περισσότερο με την ακριβή διαδρομή που θα ακολουθήσουμε και με τις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας, ο Στέλιος (V-Storm) σάρωσε το δίκτυο για navigators, συγκριτικά κτλ, ο Θόδωρας ασχολήθηκε μα τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και ο Μήτσος με τον Γιώργο -μαζί και ο Θόδωρας με τον Στέλιο- ψάχνουν ακόμα για ξενοδοχεία.

Ξενοδοχεία έχουμε ήδη βρει σε αρκετές πόλεις χωρίς να αντιμετωπίσουμε κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Αξιοθέατα, φαγητό και μερικά άλλα «ψιλά γράμματα» τα αφήσαμε για το τέλος μιας και έχουμε αρκετό χρόνο να τα ψάξουμε με την ησυχία μας.

Como

Παρακάτω παραθέτουμε μερικές χρήσιμες λεπτομέρειες:
Έγγραφα, Συνάλλαγμα:

• Για της χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης το διαβατήριο δεν είναι απαραίτητο. Στα λόγια όμως… Αν το δίπλωμα οδήγησης ή η ταυτότητα δεν είναι σε λατινικούς χαρακτήρες, χρειάζεται οπωσδήποτε διαβατήριο. Επίσης σε μερικές χώρες, σε περίπτωση ελέγχου, το διαβατήριο είναι απαραίτητο. Η έκδοση διαβατηρίου είναι ολιγόλεπτη υπόθεση. Επίσκεψη στο Κ.Ε.Π. (Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολίτη) κρατώντας φωτοτυπία του εκκαθαριστικού της εφορίας, μια φωτοτυπία της ταυτότητας, 2 φωτογραφίες (όχι από υπολογιστή), -αν υπάρχει- το παλιό μας διαβατήριο και 30€ περίπου. Η διαδικασία έκδοσης κρατάει δύο με τρεις μέρες.

• Επισκεπτόμαστε στα γραφεία της ασφάλεια του οχήματος μας για την έκδοση πράσινης κάρτας για ταξίδι στο εξωτερικό ώστε να είμαστε ασφαλισμένοι καθ’ όλη τη διαδρομή μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ενημερώσουμε την ασφάλεια μας για τις χώρες που θα ταξιδέψουμε. Η παραπάνω διαδικασία δεν είναι χρονοβόρα και δεν κοστίζει τίποτα.- Επισκεπτόμαστε τα γραφεία του ασφαλιστικού μας φορέα όπου και ζητάμε ΄να μας εκδώσουν Ε111 για την προσωπική μας ασφάλιση. Η παραπάνω διαδικασία δεν είναι επίσης χρονοβόρα και δεν κοστίζει τίποτα.

• - Θεωρώντας ότι δεν πρέπει να κρατάμε πολλά μετρητά μαζί μας ο καλύτερος τρόπος είναι μια πιστωτική ή μια cash card/credit card. Ένας έλεγχος για την συμβατότητα της πιστωτικής κάρτας μας στο εξωτερικό δεν βλάπτει. Έλεγχος πρέπει να γίνει επίσης για την cash card και αν γίνεται να κάνουμε ανάληψη από τράπεζες του εξωτερικού. Η cash card για είναι έγκυρη εκτός συνόρων πρέπει να έχει το παρακάτω σήμα . Για σιγουριά όμως ρωτήστε την τράπεζα σας. Όσο αναφορά το ποσό που χρεώνεστε σε κάθε ανάληψη, δεν μπορεί να σας ενημερώσει κανείς. Η τράπεζα η οποία θα χρησιμοποιήσετε για ανάληψη χρημάτων αποφασίζει για την χρέωση.

• - Αν και το ταξίδι μας είναι εντός Ευρωπαϊκής ένωσης, το € δεν χρησιμοποιείτε από όλες της χώρες. Η Ελβετία χρησιμοποιεί το Ελβετικό Φράγκο αλλά δέχονται και €.

Βενζίνες, διανυκτερεύσεις, αξιοθέατα, φαγητό:

• - Η Ελλάδα έχει από της πιο φτηνές τιμές σε βενζίνη στην Ευρώπη. Έτσι για να δούμε πόσο περίπου θα μας κοστίσει η βενζίνη χρησιμοποιούμε μεγαλύτερο συντελεστή. Βενζίνη 98 οκτανίων ή Racing ή Super Αμόλυβδη ή όπως τέλος πάντων τις ονομάζουν οι εταιρείες καυσίμων, δεν θα βρούμε εύκολα εκτός συνόρων, έτσι βολευόμαστε με απλή αμόλυβδη.

• - Τα μέρη που θα διανυκτερεύσουμε έχουν βγει ήδη όπως είδατε στον route plan παραπάνω. Τα καταλύματα μας επίσης θα κλειστούν πριν φύγουμε. Με λίγο ψάξιμο στο internet ή σε κάποιο τουριστικό γραφείο θα βρούμε καταλύματα σε καλύτερες τιμές και θα μας γλιτώσουν από την ταλαιπωρία του ψαξίματος της τελευταίας στιγμής. Ο χρόνος μας είναι υπέρ-πολύτιμος για να τον σπαταλήσουμε σε ψαξίματα.

• - Σε κάθε πόλη που θα επισκεφτούμε υπάρχουν δεκάδες αξιοθέατα που αξίζουν την προσοχή μας. Λόγο όμως του περιορισμένου χρόνου δεν μπορούμε να τα επισκεφτούμε όλα. Ψάξιμο λοιπόν για το τι αξιοθέατα υπάρχουν και που βρίσκετε το καθ’ ένα απ’ αυτά. Αποφασίζουμε λοιπόν ποια απ’ αυτά θα δούμε γιατί σίγουρα δεν τα προλαβαίνουμε όλα.

• - Λάτρεις όλοι του καλού φαγητού, δεν θα μπορούσαμε να μην δοκιμάσουμε τις τοπικές λιχουδιές. Τα παραδοσιακά γεύματα των πόλεων θα τα βρούμε εύκολα και αναλυτικά στο internet για να είμαστε και προετοιμασμένοι στο τι περιέχουν.

Οδοί, σήμανση, διόδια:

• - Η σήμανση στο εξωτερικό είναι πολύ κατατοπιστική, σε σημείο που μπερδεύεσαι από τόσες πινακίδες που βλέπεις μπροστά σου. Δύσκολο να χαθείς αλλά όχι αδύνατο καθώς αρκετές φορές η σήμανση είναι στην τοπική γλώσσα και ακόμα χειρότερα στην τοπική διάλεκτο. Ψάξιμο λοιπόν για μερικές χρήσιμες λέξεις πριν ξεκινήσουμε (πχ: έξοδος, είσοδος, δρόμος κλειστός, μποτιλιάρισμα κτλ)

• - Κάθε χώρα χρησιμοποιεί διαφορετικό τρόπο πληρωμής διοδίων. Για να ξέρετε που βαδίζουμε ψάχνουμε στο internet για τον ακριβής τρόπο και παραθέτουμε τα ευρήματα μας:

Ιταλία: Στα διόδια εισόδου σε εθνικές οδούς μην περιμένετε να συναντήσετε κανένα. Πατήστε το μεγάλο κόκκινο κουμπί και πάρτε το χαρτάκι που θα εμφανισθεί απ’ την σχισμή. Κρατήστε το και δώστε τον στο υπάλληλο των διοδίων που θα συναντήσετε όταν εξέλθετε από την εθνική οδό. ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην χάσετε το χαρτάκι γιατί δεν σας φτάνει ο προϋπολογισμός της εκδρομής για να πληρώσετε τα διόδια μετά. Να σημειώσετε ότι τα διόδια της Ιταλίας είναι απ’ τα πιο ακριβά διόδια στην Ευρώπη.
Ελβετία: Στα σύνορα αγοράζετε μια κάρτα διοδίων αξίας περίπου 27€ όπου ισχύει για ένα ημερολογιακό έτος. Πίκρα… Μπορείτε να αποφύγετε την αγορά αυτής της κάρτας αν κινηθείτε σε δευτερεύοντες οδούς.

Γερμανία: δεν υπάρχουν διόδια… γιούριαααααααα…

Αυστρία: Κάρτα διοδίων 10 ημερών = 4,30€, αγορά απ’ τα σύνορα επίσης. Οι περισσότερες διαδρομές πάνω στις Άλπεις έχουν ξεχωριστά και αρκετά ακριβά διόδια (η δικιά μας επιλεγμένη διαδρομή κοστίζει 17€).

Heidelberg

Εξοπλισμός:
Εκτός τον μοτοσικλετικό μας εξοπλισμό θα χρειαστούμε και μερικά άλλα καλούδια:
Φαρμακείο: ένα μικρό φαρμακείο με μερικά χάνζαπλαστ, οινόπνευμα, επίδεσμο, bedadin, βαμβάκι, stick για τσιμπήματα, ασπιρίνες, simeko και ότι άλλο θεωρηθεί απαραίτητο.
Εργαλεία: για να μην κρατάμε όλοι εργαλεία μαζί μας, ένας από εμάς θα αναλάβει να φτιάξει μια εργαλειοθήκη. Θα ελέγξει ποία είναι τα απαραίτητα κλειδιά σε κάθε μοτοσικλέτα και θα φτιάξει μια όσο το δυνατόν μικρότερη εργαλειοθήκη.
Σπρέι για την αλυσίδα, fast, kit επισκευής tubeless ελαστικού και αμπούλες αέρα.
Χάρτες: μέσα απ το προγράμματα που χρησιμοποιούμε, τυπώνουμε όλες τις διαδρομές σε 5 αντίγραφα και μοιράζουμε από ένα αντίγραφο στο κάθε οδηγό. Δέκα μάτια είναι καλύτερα από δυο.
Navigator: Μετά από αρκετό ψάξιμο καταλήξαμε στο Garmin Quest, όπου καλύπτει της ανάγκες μας. Μικρό, αυτόνομο, αδιάβροχο και με ικανοποιητική μνήμη. Φροντίσαμε να το παραλάβουμε αρκετά νωρίτερα (τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το έχουμε ήδη στα χέρια μας) για να μάθουμε να το χειριζόμαστε.

Μικρά αλλά σημαντικά:

• Ανταλλάζουμε μεταξύ μας δεύτερα κλειδιά από μηχανές και κλειδαριές. Κανείς δεν θέλει να μείνει στη μέση του πουθενά χωρίς κλειδιά.

• 6 Η διαδρομή αποστηθίζετε απ’ όλους καθώς η κεφαλή του κονβόϊ μας θα εναλλάσσεται συνεχώς. Είναι κουραστικό να οδηγεί μόνο ένας.

• 7 Φροντίζουμε για την αδιαβροχοποίηση όλων των αποσκευών μας. Η cordura μπορεί να αναφέρετε ως αδιάβροχη αλλά αν «φαει» μια ώρα μπόρα γίνετε σφουγγάρι.

Μιας και ο χρόνος για την εκτύπωση του περιοδικού μας πιέζει, σταματάμε εδώ, 2 μήνες περίπου πριν την αναχώρηση μας (τελευταία ενημέρωση 3 Ιουνίου). Στο επόμενο τεύχος (post) του Counter Steer θα μοιραστούμε μαζί σας, τις ταξιδιωτικές μας εντυπώσεις.

Στέλιος, Μήτσος, Θοδωρής, Γιώργος, Στέλιος

Το περίφημo Gotthard Tunnel μήκους 16 χλμ.

Είτε κατανοείς την έννοια είτε όχι, το «CounterSteering» (ανάποδο τιμόνι) είναι τόσο αναγκαίο και απαραίτητο στην οδήγηση, όσο και το να χρησιμοποιείς τα φρένα σου. Αν οδηγείς μηχανή, βέβαια, τότε το κάνεις, ακόμα και χωρίς να το ξέρεις. Χωρίς αυτήν την τεχνική δεν γίνεται να στρίψεις σωστά και γρήγορα σε μια στροφή. Πολλοί λένε ότι ποτέ δεν χρησιμοποιούν τη συγκεκριμένη τεχνική, είναι όμως τεχνικά αδύνατον.

Ας δώσουμε δύο παραδείγματα για να γίνει κατανοητό μιας και απ’ ότι φαίνεται ακόμα και στην Κρήτη (που θέλουμε να λέμε ότι έχουμε και υψηλό επίπεδο οδηγών μοτοσικλέτας) υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν: «ποτέ μου δεν έχω κάνει χρήση της τεχνικής «countersteering»» (=ανάποδο τιμόνι: τραβάς το τιμόνι της μηχανής αριστερά ή σπρώχνεις δεξιά για να πάρεις δεξιά κλίση και το αντίστροφο. Αυτό σημαίνει ότι ο μπροστά τροχός, στιγμιαία μετατοπίζεται από την φυσιολογική τροχιά της μοτοσικλέτας, «δραπετεύοντας» από τις δυνάμεις του γυροσκοπικού φαινομένου).

Όταν ήσασταν παιδιά και μαθαίνατε ποδήλατο, το πρόβλημα ισορροπίας που είχατε δεν ήταν τόσο αυτή καθ’ εαυτή η διατήρηση της ισορροπίας, όσο το να συνηθίσεις στην ιδέα να οδηγάς το ποδήλατό σου με το να χρησιμοποιείς ανάποδα το τιμόνι. Μετά από αυτό το σημείο έχεις πια «μάθει να ισορροπείς» πάνω στο ποδήλατό σου.

Χρησιμοποιώντας την τεχνική countersteering αυτό που καταφέρνεις είναι

• πριν την είσοδο της στροφής: μετατοπίζεις τους τροχούς έξω από το κέντρο βάρους της μοτοσικλέτας επιτρέποντας στη μοτοσικλέτα να πλαγιάζει,
• στην έξοδο της στροφής: πάλι με την χρήση της τεχνικής του ανάποδου τιμονιού (countersteer) επαναφέρεις σταδιακά ή απότομα (ανάλογα με την πίεση που ασκείς στο τιμόνι) τους τροχούς κάτω από το κέντρο βάρους της μοτοσικλέτας έχοντας σαν αποτέλεσμα το σήκωμα της μηχανής.

Ας σας δώσουμε, όμως, άλλο ένα παράδειγμα και επιτρέψτε μας να παίξουμε και λίγο με το μυαλό σας με έναν «άσχημο» τρόπο. Φανταστείτε ότι το τιμόνι της μοτοσικλέτας σας στρίβει κανονικά αριστερά αλλά δεν στρίβει καθόλου δεξιά. Δηλαδή, η κίνηση του τιμονιού περιορίζεται από το τέρμα αριστερά έως και το κέντρο (το σημείο δηλαδή που βρίσκεται το τιμόνι όταν ταξιδεύετε σε μία ατελείωτη ευθεία). Φανταστείτε ποια θα είναι η κατάληξή σας. Σκεφτείτε καλά… Ναι, καλά το φανταστήκατε.

Αυτό που θα συμβεί είναι να καταλήξετε πεσμένος στα δεξιά της μοτοσικλέτας με την μηχανή κατά πάσα πιθανότητα από πάνω σας. Και όχι μόνο αυτό. Το χειρότερο θα είναι ότι το πέσιμο θα είναι αστραπιαίο και πολύ μα πολύ βίαιο, ανάλογο βέβαια και της ταχύτητας του δίκυκλου οχήματος. Με λίγα λόγια, αν δεν μπορείς για κάποιο λόγο να κάνεις χρήση της τεχνικής CounterSteer (ανάποδο τιμόνι) σε οποιοδήποτε δίκυκλο όχημα – είτε επειδή το τιμόνι σου έχει μπλοκάρει, είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο, τότε…την έχεις πολύ άσχημα!

Ο καλύτερος τρόπος, βέβαια, για να καταλάβεις αυτή τη δυσνόητη για το ανθρώπινο μυαλό τεχνική είναι η πρακτική σε κάποιο ασφαλές σημείο. Πάρτε τη μηχανή σας και βρείτε μια μεγάλη και πλατιά ευθεία όπου δεν έχει αυτοκίνητα και άλλα οχήματα για λόγους ασφαλείας. Αναπτύξτε ταχύτητα (γύρω στα 130-140 χ.α.ώ.) και προσπαθήστε να στρίψετε τη μηχανή μόνο με τη χρήση του σώματος σας και αν θέλετε και με τη βοήθεια των ποδιών σας πιέζοντας εσωτερικό μαρσπιέ και σπρώχνοντας το ντεπόζιτο. Αλλά, χωρίς να κρατάτε το τιμόνι (…και με πολύ προσοχή!). Παρατηρήστε την ταχύτητα μετατόπισης της πορείας και της κλίσης της μηχανής.

Κατόπιν εκτελέστε το ίδιο πείραμα αλλά αυτή τη φόρα μόνο με την χρήση του τιμονιού. Σπρώξτε (στην αρχή ελαφριά/γραμικά και με προσοχή) το τιμόνι αριστερά (μετατόπιση τροχού δεξιά) για να κατευθυνθείτε αριστερά και το αντίστροφο. Παρατηρήστε τώρα τη δραματική και απότομη (ανάλογη της πίεσης στο τιμόνι) αλλαγή στην κλίση και πορεία της μοτοσικλέτας.

[ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΕΙΡΑΜΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ ΕΠ’ ΟΥΔΕΝΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΠΛΗΡΗ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΜΟΤΟΣΙΚΛΕΤΤΑΣ ΣΑΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΣΑΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ!!!].

Η παραπάνω τεχνική, όμως, δεν είναι μόνο απαραίτητη για την οδήγηση μιας μοτοσικλέτας. Το σημαντικότερο είναι ότι μπορεί, εφαρμοζόμενη με μεγάλη και απότομη πίεση στο τιμόνι, να σώσει την ζωή σας σε μια άσχημη στιγμή (π.χ. όταν κάποιο αντικείμενο πετάγεται μπροστά σας).

Μάλιστα, πολλές σχολές ασφαλούς οδήγησης προσφέρουν θεωρητικά και πρακτικά μαθήματα για το CounterSteering. Δύο από αυτές είναι η «California Superbike School» καθώς και η «Motorcycle Safety Foundation». Η αλλαγή πορείας με τη συγκεκριμένη τεχνική είναι η μοναδική που εφαρμόζεται ΠΑΝΤΑ στην οδήγηση μιας μοτοσικλέτας (όταν αυτή κινείται πάνω από μία συγκεκριμένη ταχύτητα – γύρω στα 35 χ.α.ώ. και άνω- ).

Αν ακόμη δεν κατανοείτε την σημασία του CounterSteer τότε κάντε στον εαυτό σας…και στην οικογένεια σας μια χάρη και ξοδέψτε λίγα ευρώ για να επισκεφθείτε κάποια από τις σχολές που δραστηριοποιούνται στην χώρα μας για ένα μάθημα ασφαλούς οδήγησης.

Άλλα σχετικά links:

• H περιγραφή στο wikipedia
• Msgroup.com tips – countersteering
• Vsa countersteering
• Motorcyclecruiser – Street survival, zig technique
• Obarlain net για το countersteering
• Το Αυστραλέζικο Netrider για το CounterSteering
• Ommriders – Advanced Techniques
• To Sportbikes για την τεχνική CounterSteering